زمان مراجعه : ۸:۳۰ صبح – ۸:۳۰ شب
  تلفن تماس : ۲۲۵۸۵۷۰۵ (۹۸۲۱+) - تلگرام : ۰۹۳۶۲۹۸۱۱۸۳

میکروپیگمنتیشن

میکروپیگمنتیشن چیست؟

میکروپیگمنتیشن عبارت است از قرار دادن ایمن و بدون آسیب رنگدانه‌های استریل و قابل تطابق با بدن انسان در عمق مشخصی از پوست (لایه درم پوست) به منظور زیبایی یا ترمیم آسیب‌ها و آثار بیماری‌های پوستی.

micropigmentation-1

تفاوت میکروپیگمنتیشن با تاتو

تفاوت میکروپیگمنتیشن با تاتو یا خالکوبی در این است که در تاتو علاوه بر وجود درد و خونریزی در حین کار، عمق نفوذ سوزن‌ها به زیر پوست دقیقاً یکسان نبوده و به طور معمول برای وارد کردن رنگ به لایه‌های زیرین پوست از سوزن‌های غیر استاندارد یا رنگ‌های غیر استریل و در برخی موارد آسیب‌رساننده استفاده می‌شود. همچنین به علت استریل نبودن این تجهیزات، امکان انتقال بیماری‌های منتقل‌شونده از طریق خون مانند هپاتیت و زگیل و حتی ویروس اچ.آی.وی زیاد است و نتیجه کار نیز دائمی نیست. بسیاری از کسانی که قبلاً تاتو انجام داده‌اند، به علت رنگ باختن تدریجی این تاتوها یا ایجاد عوارض، از انجام آن پشیمان می‌شوند. در حالی که در روش میکروپیگمنتیشن با دستگاه استانداردی که ایمن بودن آن توسط مراجع ذیصلاح تأیید شده است، با استفاده از رنگدانه‌های سازگار با بدن انسان و محیط‌زیست (با منشأ طبیعی)، به کار بردن سوزن‌های استریل خاص که در یک کارتریج تعبیه شده‌اند، تنظیم دقیق و متناسب عمق نفوذ توسط دستگاه و با حداقل درد یا خونریزی و حداقل آسیب به لایه‌های پوست، کار انجام می‌شود. خطر انتقال بیماری‌هایی که ذکر شد نیز به دلیل استریل بودن و استفاده از کارتریج مخصوصی که امکان برگشت خون به دستگاه را غیر ممکن کرده است، از بین می‌رود.

نحوه عملکرد میکروپیگمنتیشن

نحوه عملکرد میکروپیگمنتیشن با سوراخ کردن لایه بالایی پوست (اپیدرم) توسط سوزن‌های دستگاه و ورود به لایه دوم پوست (درم) است که رنگدانه‌ها دقیقاً در این لایه قرار داده می‌شوند. اگر این جاگذاری سطحی‌تر باشد و در لایه اپیدرم صورت گیرد، رنگدانه‌ها دوام نداشته و با تجدید حیات سریع سلول‌های این لایه، رنگ از بین می‌رود و اگر بیش از حد عمیق باشد و در لایه زیرپوستی قرار داده شوند، رنگدانه‌ها در اثر خونریزی ناشی از عمق زیاد نفوذ جابجا شده و شسته می‌شوند. بنابراین تعیین عمق دقیق نفوذ برای قرارگیری رنگدانه‌ها، نقشی اساسی در موفقیت کار میکروپیگمنتیشن ایفا می‌کند و تنها تکنسین‌ها و کاربرانی که به خوبی از آناتومی و وضعیت متفاوت پوست نواحی مختلف بدن اطلاع کافی دارند و همچنین از تجربه عملی زیادی در این کار برخوردار هستند می‌توانند نتایج خوبی ارائه دهند. به همین دلیل بهتر است که انجام میکروپیگمنتیشن (به خصوص در موارد ترمیمی و پزشکی) فقط در کلینیک‌ها و مراکز تخصصی دارای مجوز از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و با رعایت کلیه نکات بهداشتی و تحت نظارت متخصص پوست و موی باتجربه در این کار انجام پذیرد. توصیه می‌شود که از انجام میکروپیگمنتیشن در مراکز فاقد شرایط لازم اکیداً خودداری گردد.

کاربرد میکروپیگمنتیشن

کاربردهای عمده میکروپیگمنتیشن در حوزه زیبایی عبارتند از:

  • آرایش دائمی یا تاتوی ابرو، خط لب، خط چشم
  • هاشور زدن ابروها
  • پاک کردن تاتوهای قبلی

علاوه بر این کاربردها، این تکنیک در حوزه پزشکی و در موارد زیر نیز استفاده می‌شود:

  • اصلاح و هم رنگ کردن پوست در قسمت‌هایی که به دلایلی همچون بیماری برص (لک و پیس) یا از بین رفتن یا ازدیاد غیر طبیعی رنگدانه‌های پوست در اثر خال‌های مادرزادی یا اسکار جراحی قبلی دچار تغییر رنگ شده‌اند.
  • ترمیم اسکار سینه و همچنین هاله سینه بعد از جراحی برداشتن سینه.
  • اصلاح اسکارهای مسطح بعد از جراحی‌های مختلف یا اسکار ترمیم لب شکری.
  • ترمیم اسکارهای فرو رفته ناشی از بیماری آکنه یا آبله مرغان با استفاده از قسمت میکرونیدلینگ دستگاه.
  • پوشاندن نواحی کم پشت ابرو یا موی سر در کسانی که ریزش موی پراکنده یا کاشت موی قبلی داشته‌اند و خواستار پوشش بهتری در ناحیه سر هستند.

micropigmentation-2

موارد منع استفاده از میکروپیگمنتیشن

استفاده از میکروپیگمنتیشن در برخی موارد به دو صورت موقت و دائم مجاز نیست.
موارد منع استفاده موقت از میکروپیگمنتیشن عبارتند از:

  • وجود تبخال فعال در صورت
  • طی دوران بارداری، شیردهی یا قاعدگی
  • وجود عفونت، التهاب ویروسی یا میکروبی در پلک، چشم یا صورت
  • آفتاب سوختگی یا سولاریوم گرفتن
  • در صورتی که لایه‌برداری شیمیایی یا فیزیکی صورت یا درمان لیزری چین‌وچروک صورت طی چند هفته اخیر انجام شده باشد.
  • وجود زگیل در صورت یا ابرو

بدیهی است بعد از اتمام شرایط فوق، درمان کامل ضایعات و طبیعی شدن وضع پوست می‌توان از میکروپیگمنتیشن استفاده کرد.
موارد منع استفاده دائمی از میکروپیگمنتیشن عبارتند از:

  • وجود بیماری‌های سیستم ایمنی همچون لوپوس، پسوریازیس یا لیکن پلان
  • وجود سابقه بروز اسکارهای بزرگ در مواردی که روی ابرو کار می‌شود
  • وجود هر نوع ضایعه پوستی مشکوک یا سرطان پوستی شناخته شده از قبیل ملانوم، BCC یا SCC
  • بیماری‌های قلبی-عروقی یا فشار خون کنترل نشده
  • دیابت کنترل نشده
  • هموفیلی
  • انواع هپاتیت ویروسی
  • ایدز

مراقبت‌های بعد از میکروپیگمنتیشن

مراقبت‌های بعد از میکروپیگمنتیشن شامل موارد زیر هستند:

  • از دستکاری و تحریک کردن ناحیه درمان شده خودداری شود.
  • مصرف قهوه یا چای در حد معمول بلامانع است.
  • از اشعه آفتاب، سولاریوم و منابع مصنوعی تولید اشعه ماورا بنفش همچون لامپ‌های نئون دوری شود و در ناحیه صورت و گردن مرتباً از ضد آفتاب استفاده شود.
  • از مصرف کرم‌های لایه‌بردار و محرک (مانند ترتینوئین) خودداری شود.
  • در هنگام انجام میکروپیگمنتیشن در ناحیه صورت، لایه‌برداری شیمیایی یا فیزیکی (میکرودرم ابریژن) در این ناحیه انجام نشود.
  • در صورت وجود سابقه بروز تبخال، از 5 روز قبل تا 5 روز بعد از انجام کار می‌بایست تحت نظر پزشک متخصص از داروهای ضد ویروسی استفاده شود.
  • تا چند هفته از رفتن به سونا یا استخر خودداری شود.
  • در اغلب موارد بعد از انجام میکروپیگمنتیشن، پمادهای آنتی‌بیوتیکی موضعی یا کرم‌های ترمیم کننده تجویز می‌شوند که می‌بایست استعمال آن حداقل تا سه روز ادامه یابد. در این مدت ناحیه تحت درمان نباید شسته شود.
  • بروز پوسته ریزی خفیف در ناحیه میکروپیگمنتیشن طبیعی بوده و بهتر است از دستکاری این ناحیه یا کندن پوسته‌ها خودداری شود.
  • لازم به ذکر است که ترمیم میکروپیگمنتیشن پس از یک ماه امری ضروری بوده و می‌بایست حتماً انجام پذیرد تا ماندگاری کار حفظ شده و ادامه یابد.
  • باید گفت رنگ‌های ایجاد شده توسط میکروپیگمنتیشن رنگ‌هایی ملایم و متناسب با رنگ زمینه‌ای پوست هر فرد می‌باشد و نمی‌بایست توقع ایجاد رنگ‌های پررنگ و با تضاد بالا با پوست طبیعی فرد را داشت.

***آخرین مطالب در رابطه با میکروپیگمنتیشن را اینجا بخوانید***