دوران زیبائی

Azin Ebaadi

فرآورده های موضعی پوستی اشکال متنوعی دارند که برخی از آنها عبارتند از: پماد، کرم، لوسیون، ژل، محلول و پودر. کرم ها به خاطر سهولت کاربرد و عدم چسبندگی و آلوده کردن پوست، در بین پزشکان و بیماران بیشترین طرفدار را دارند. کرم ها را می توان به آسانی در مناطق مختلف پوست به کاربرد، به سادگی شسته    می شوند و حس چسبناکی و چربی ناشی از پمادها را نیز ندارند. کرم ها دو نوع متفاوت دارند: یا مخلوط(امولسیون) آب در چربی هستند یا مخلوط (امولسیون) چربی در آب. مخلوط های آب در چربی سبکتر و روان تر هستند و نفوذ آنها به لایه های عمقی تر پوست (درم و هیپودرم) نیز کندتر و کمتر از مخلوط های چربی در آب است. انتخاب نوع کرم جزو اصول حرفه ای و وابسته به خبره بودن و تجربه پزشک معالج است که بسته به میزان رطوبت و خشکی پوست و ناحیه ی درمان، متفاوت است. اگر پوست خشک و ضخیم باشد معمولاً از محصولات مخلوط چربی در آب استفاده می شود که قدرت نفوذ به لایه های عمقی تر پوست را دارند، ولی در نقاطی که پوست مرطوب و نازک باشد، معمولاً از محصولات مخلوط آب در چربی استفاده می شود.

پزشکان متخصص معمولاً برای محاسبه ی میزان کرم مورد نیاز برای پوشش دادن منطقه ی موردنظر از فرمولی به نام "واحد بند انگشت" استفاده می کنند.  در این فرمول میزان کرم خارج شده از تیوب دارو که مسافت یک بند انگشت دست را بپوشاند را به عنوان پایه ای برای این محاسبه درنظر می گیرند. وزن این مقدار کرم خارج شده از تیوب دارو در حدود نیم گرم است و این مقدار می تواند مساحتی به اندازه ی دو کف دست از پوست را به خوبی پوشش دهد. بنابراین برای پوشش دادن مساحت صورت یک فرد (تقریباً دوکف دست) به طور متوسط همین مقدار از کرم کفایت می کند و مصرف مقادیر بیشتری از کرم ضروری نبوده و تأثیر درمانی بیشتری نیز ایجاد نمی کند. از همین فرمول برای پوشش دادن سایر مناطق بدن نیز می توان استفاده کرد.

در مورد نحوه ی مالیدن کرم معمولاً توصیه می شود که دارو بر مرکز منطقه ی مورد نظر قرار داده شده و با حرکات دورانی از داخل به خارج دارو به تدریج گسترده شود تا کل مساحت را دربرگیرد. در مورد صورت، اگر کرم های ضدچروک یا ضدآفتاب استفاده شود، بهتر است حرکات ماساژ از نواحی مرکزی به سمت نواحی خارجی صورت انجام گیرد تا دارو به تمام نواحی صورت منتشر یابد، مثلاً از مرکز پیشانی ماساژ دادن را شروع کرد و با حرکات انگشتان هردو دست در جهت مخالف، کرم را به سمت خارج پیشانی منتشر کرد یا کرم را از بالای  گونه ها به سمت پائین و خارج پخش کرد. بیشترین تأثیر این نوع ماساژدادن در تحریک شبکه ی عروقی و لنفی صورت و بهبود خونرسانی به صورت است. در مورد دورچشم ها حرکات دورانی از داخل به خارج     حدقه ی چشم ها به همراه ضربات ملایم با نوک انگشت ها به حصول نتایج بهتر از استفاده از کرم های دورچشم کمک می کند. در کنار تمام این توصیه ها باید گفت برخلاف آنچه که در بروشور یا تبلیغات برخی محصولات بهداشتی-آرایشی مطرح می شود، شرط موفقیت درمان، نحوه ی مالش کرم ها نیست و برفرض عدم رعایت این نکات نیز نباید اثر فرآورده از بین رود، چون در نهایت این  ماساژ دادن کرم ها است که جذب دارو و رسیدن آن به سلول های پوستی در لایه های مختلف پوستی را بهتر می سازد و نحوه ی دوران کرم به تنهائی در حصول نتایج درمانی نقش عمده ای ندارد. موضوع دیگری که باید به آن اشاره کرد این است که در تبلیغات بیشتر کرم هائی که به منظور جوان سازی و رفع چین و چروک های صورت به کار می روند، بر وجود کلاژن یا اسید هیالورونیک در فرمولاسیون آنها تأکید می شود، حال آنکه الیاف کلاژن یا ماده ی اسید هیالورونیک که ماده ی زمینه ای پوست را تشکیل می دهد، به هیچ وجه از طریق پوست جذب نمی شوند و تأمین این مواد با کرم ها و ترکیبات موضعی امکان پذیر نیست و فقط تزریق آنها به زیر پوست می تواند این کمبودها را جبران کند و نباید به صرف وجود تبلیغات گسترده، مبالغ هنگفتی صرف خرید این نوع محصولات کرد.

"این مطلب در شماره ی 65 روز پنج شنبه 8  تیر ماه 1391 مجله ی همشهری تندرستی چاپ شده است."