مولکول جوانی

Azin Ebaadi

رادیکال های آزاد در واقع اتم هائی تک الکترونی هستند که در اثر واکنش اکسیژن با مولکول های مختلف و در حین عمل تنفس به وجود می آیند و بالقوه خطرناک و آسیب رسان هستند و حتی می توانند سلول های بدن را نیز از بین ببرند.

 در حالاتی که ایمنی بدن به اندازه ی کافی بالا باشد، مولکول هایئ تحت عنوان "آنتی اکسیدان" با اثرات مضر رادیکال های آزاد مقابله می کنند. همان گونه که در سطور بالاتر توضیح داده شد، بیشتر آنتی اکسیدان ها در مواد غذائی وجود دارند. بیش از 400 نوع آنتی اکسیدان وجود دارد، ولی مهم ترین آنها عبارتند از: ویتامین C، ویتامین E، بتاکاروتن، سانیوم، روی، منگنز، فلاونوئیدها، گزانتین و لکوپن.

ویتامین C در مرکباتی از قبیل پرتقال و لیمو و نارنج، فلفل سبز، کلم بروکلی، سبزیجات به رنگ سبز، کیوی، کلم، طالبی و خریزه، توت فرنگی، اسفناج و سیب زمینی وجود دارد.

ویتامین E در جوانه ی گندم، روغن های گیاهی، آجیل، غلات سبوس دار و سبزیجات به رنگ سبز وجود دارد.

بتاکاروتن پیش ساز ویتامین A است و گرچه خود ویتامین A نقش آنتی اکسیدانی ندارد، ولی بتاکاروتن خود جزو آنتی اکسیدان های مهم محسوب می شود و در هویج، کلم بروکلی، سیب زمینی، طالبی ، اسفناج، گوجه فرنگی، زردآلو و هلو به وفور وجود دارد.

سلنیوم در گوشت قرمز، ماهی، غلات، حبوبات و تخم مرغ وجود دارد.

آنتی اکسیدان ها غیر از نقش اثبات شده شان در پیشگیری از سرطان، بیماری های کرونری عروق قلب و سکته ی قلبی، در بازسازی سلول های پوستی آسیب دیده ناشی از عوامل خارجی همچون سیگار و اشعه ی ماورابنفش موجود در نور خورشید دخالت داشته و مانع پیری پوست می شوند.

همانگونه که گفته شد، اثرات مفید آنتی اکسیدان ها در مجموعه ی گسترده ای از سبزیجات و مواد غذائی گوناگون وجود دارند و مصرف متعادل و منطقی همه ی این مواد در مقابله با پیری پوست مؤثر است، حال اگر بخواهیم به نقش یکی از این عوامل- مثلاً مصرف طالبی یا خریزه- اهمیتی بیش از سایر مواد غذائی سرشار از آنتی اکسیدان بدهیم یا نقشی خارق العاده برای آن قائل باشیم، به نقش سایر مواد آنتی اکسیدان بی اعتنائی کرده ایم و سایر عوامل دخیل در ایجاد پیری پوست را نیز در نظر      نگرفته ایم. همچنین باید این نکته ی مهم را در نظر داشت که "خوردن" آنتی اکسیدان ها است که این مواد را وارد بدن می کند و نه "مالیدن" این مواد یا عصاره ی استحصال شده از آنها به پوست. به عبارت دیگر باید گفت از نظر علمی امکان جذب مواد مغذی موجود در سبزیجات و میوه ها از طریق پوست بسیار ناچیز و یا تقریباً منتفی است و سایز مولکولی این مواد اجازه ی ورود و جذب پوستی آنها را به درون بدن نمی دهد و "مالیدن" آنها اثر مفیدی در بر ندارد.

با  در نظر گرفتن مجموعه دانسته های فوق باید گفت هر محصولی که مدعی داشتن آنتی اکسیدان با درصد بالا و قادر به   مقابله ی قاطع  و تضمینی با اثرات پیری پوست باشد، محکوم به رد است و چنین ادعائی پذیرفتنی نیست.

 

 "این مطلب در شماره ی124  روز5 شنبه 28 شهریور 1392 مجله ی همشهری تندرستی چاپ شده است."